zapisz się
na newsletter

i odbierz kod na 1 książkę za 50 gr z wybranej oferty
Literatura
faktu i historia
Literatura naukowa
Kalendarium
23 luty
2007
w porcie lotniczym w amerykańskim Phoenix zastosowano po raz pierwszy skaner do prześwietlania odzieży pasażerów przy pomocy promieniowania RTG
Sortuj produkty po:
nazwie
od A do Z
od Z do A
/
cenie
od najniższej
od najwyższej
/
dacie dodania
od najnowszych
od najstarszych
Prezentowany tom zawiera wyniki badań oraz wypowiedzi teoretyczne naukowców z różnych ośrodków akademickich, logopedów praktyków, językoznawców, lekarzy specjalistów i pedagogów. Autorzy podjęli się upowszechnienia osiągnięć i najnowszych wyników badań, które mogą być wykorzystane w codziennej praktyce diagnostyczno-terapeutycznej. Książka z pewnością zainteresuje logopedów, studentów kierunków logopedycznych, ale także pedagogów, glottodydaktyków, psychologów czy lekarzy specjalistów z zakresu ortodoncji i laryngologii. Tematyka kolejnych rozdziałów koncentruje się wokół zagadnień związanych z problemami o charakterze naukowo-badawczym oraz diagnostyczno-terapeutycznym w logopedii, np. metodologia logopedii, miejsce logopedy w szpitalu klinicznym, metody pracy logopedycznej, rozwój językowy i komunikacyjny dzieci, programowanie terapii w zaburzeniach rozwojowych, wczesna interwencja logopedyczna, techniki pracy z osobami jąkającymi się, najnowsze narzędzia diagnostyczne.
Ojciec, wódz, nauczyciel
wysyłka: 48h
44,10
-10%
49,00 zł
Sfera nominacji dotyczących przywódcy była niewątpliwie jednym z najważniejszych obszarów sowieckiego dyskursu ideologicznego okresu stalinizmu. Brak jednak w dotychczasowej literaturze przedmiotu systematycznej analizy funkcjonowania tych jednostek. Głównym celem podjętych badań był ich opis z perspektywy pragmatyki językowej oraz próba rekonstrukcji zasobu nominacji dotyczących wodza wraz z tendencjami rządzącymi ich występowaniem w określonych typach kontekstów. Materiał empiryczny pochodzi z gazety „Prawda”, która była jednym z tytułów mających niewątpliwy wpływ na kształtowanie się całości dyskursu. Przedstawiony w przedłożonej pracy opis składa się z prezentacji zasobu nominacji Stalina, ich analizy pragmatycznej uwzględniającej historyczne okoliczności poszczególnych użyć oraz próby rekonstrukcji wzajemnych relacji między nimi. O ile próba ta jest udana, istnieją przesłanki do tego, aby mówić nie tylko o określonym zasobie leksykalnym, ale o dość elastycznym systemie nominacji dotyczących wodza ZSRR.
Książka Władysława T. Miodunki jest pierwszą monografią glottodydaktyki polonistycznej. Pierwszeństwo to wynika nie z braku zainteresowania tą problematyką przez osoby zajmujące się nauczaniem języka polskiego jako obcego czy drugiego, lecz jest związane z tym, że glottodydaktyka polonistyczna dopiero niedawno stała się odrębną dziedziną nauki. Jest to więc przedsięwzięcie bardzo ważne i (…) pionierskie. Nie jest przypadkiem, że tak ważne opracowanie wyszło spod pióra prof. W. T. Miodunki, niezwykle zaangażowanego w powstanie tej dziedziny i zasłużonego na wielu glottodydaktycznych polach, a także wychowawcy (opiekuna naukowego, mentora) dwóch pokoleń krakowskich glottodydaktyków polonistycznych. (…) Opracowanie W. T. Miodunki pokazuje niezwykle wyraźnie, jak wielki postęp dokonał się od lat 60. XX wieku do chwili obecnej. Jak wielką pracę wykonali najpierw nauczyciele JPJO, później naukowcy (…), by po kilku dziesięcioleciach można było mówić o istnieniu glottodydaktyki polonistycznej jako o osobnej dziedzinie nauki. Z recenzji prof. Anny Dąbrowskiej Władysław T. Miodunka – profesor zwyczajny w Katedrze Języka Polskiego jako Obcego na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Językoznawca specjalizujący się w badaniach języka polskiego w świecie, bilingwizmu polsko-obcego i w badaniach z zakresu glottodydaktyki polonistycznej. Od 1973 r. zajmuje się nauczaniem polszczyzny jako języka obcego i drugiego w Polsce i w świecie. Jest autorem wielu prac naukowych z tego zakresu oraz redaktorem serii podręczników i rozpraw naukowych z zakresu glottodydaktyki polonistycznej. W latach 2003-2016 r. kierował pracami Państwowej Komisji Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego. Członek Rady Języka Polskiego. Twórca krakowskiej szkoły glottodydaktyki porównawczej.
Niniejsza książka opisuje współczesne śląskie teksty i dyskusje na temat statusu gwary/dialektu/języka Górnego Śląska na tle podobnych procesów zachodzących dawniej i obecnie w różnych częściach Słowiańszczyzny.W szeregu przybliżeń i oddaleń ukazane są zjawiska ogólne i bardziej szczegółowe, które z jednej strony muszą być kompetentnie badane za pomocą narzędzi analizy filologicznej, a z drugiej - odnoszone do paralelnych zjawisk z kilkuwiekowych dziejów języków słowiańskich.
The book is a postdoctoral publication investigating the potential of recorded sight translation (SiT) to optimize translation of written texts from English into Polish. The thesis it is based on aimed to verify whether and to what an extent interpreters and translators of Polish origin working from English into Polish differ in terms of how quickly and accurately they perform the same recorded SiT task.
W literaturze polonistycznej jest to jedno z opracowań, które na podstawie przykładów empirycznych dobitnie pokazują panujące dziś zróżnicowanie badań wielojęzyczności polsko-obcej. Zamieszczone tu teksty dotyczą bowiem wielojęzyczności indywidualnej i grupowej, wynikającej z kontaktów polszczyzny z różnymi językami - rosyjskim, ukraińskim, niemieckim, chińskim, francuskim i hiszpańskim, a także z gwarą rosyjską staroobrzędowców zamieszkujących tereny północno-wschodniej Polski. Niektóre artykuły (...) mówią o zjawisku wielojęzyczności polsko-obcej w Polsce, gdzie polski jest językiem dominującym, inne natomiast (...) o sytuacji poza granicami naszego kraju, gdzie polszczyzna jest językiem mniejszościowym, znajdującym się pod wpływem innych, silniejszych języków. Robert Dębski, Władysław t. Miodunka, Wstęp (fragment)
Z wielotysięcznego zbioru książek dla dzieci wydanych w latach 1945-1989 Autorka wybrała [...] książki kucharskie i (około)kulinarne przeznaczone dla młodego czytelnika. [...] Monografia zawiera omówienia i analizy konkretnych publikacji [...]. Są w niej także liczne odniesienia do sytuacji gospodarczej kraju, polityki społecznej i kulturalnej. W tych partiach [...] najlepiej widać znakomity warsztat bibliologiczny Autorki, jej wielką erudycję i pomysłowość w wyszukiwaniu kontekstów [...]. Rozdział I to barwnie opisana historia książek kucharskich dla dzieci i młodzieży - od ich narodzin w Niemczech w XIX wieku aż do pierwszej połowy XX stulecia. [...] Autorka określa też perspektywy badawcze po 1989 roku, pisząc o nowych realiach społeczno-gospodarczych, upowszechnianiu się innych systemów wartości, otwarciu się Polski na świat. Wszystko to, w powiązaniu z nowymi technologiami: telewizją i Internetem wpłynęło na wzmożoną produkcję wydawniczą książek kucharskich i (około)kulinarnych dla dzieci i młodzieży ostatniego 25-lecia [...}, dając możliwość porównań obu okresów. [...] Praca znakomicie udowadnia słuszność wyboru metod i podejścia interdyscyplinarnego, dzięki którym opis i analizy książek kucharskich dla dzieci i młodzieży stają się pasjonującą lekturą, więcej mówiącą o czasach w których powstały niż opasłe tomy prac historycznych czy socjologicznych. Z recenzji dr. hab. Franciszka Pilarczyka
Publikacja to podręcznik z zakresu kreatywności językowej w reklamie. Autorzy w przystępny, syntetyczny sposób prezentują techniki językowe wykorzystywane w reklamie w celu osiągnięcia lepszego efektu sprzedażowego. Przy każdej omawianej technice Czytelnik znajdzie liczne przykłady twórczego wykorzystania środków językowych, w tym również przykłady wizualne. Po kolejnych rozdziałach umieszczono zestawy ćwiczeń służące kształtowaniu umiejętności twórczego stosowania języka w reklamie. Podręcznik zawierający bogaty materiał ilustracyjny oraz niebanalne, rozwijające ćwiczenia z pewnością będzie przydatny w pracy ze studentami kierunków humanistycznych (językoznawstwa, dziennikarstwa, komunikacji społecznej, kulturoznawstwa) oraz marketingu i zarządzania. Zainteresuje też praktyków związanych ze światem reklamy: copywriterów, pracowników firm reklamowych i wszystkich zajmujących się kreatywnym tworzeniem reklam oraz przemysłem z tym związanym.
Książka to zbiór 11 tekstów poświęconych rozmaitym zagadnieniom z zakresu kultury języka polskiego napisanych przez wielu autorów. Osią konstrukcyjną spajającą wszystkie artykuły są pojęcia normy i uzusu rozpatrywane z wielu różnych punktów widzenia. Wszystkie teksty łączy też pragmatyczna, materialno-analityczna metodologia – każdy z nich stanowi interpretację wybranego zagadnienia normy skodyfikowanej na podstawie obserwacji uzusu w badanym typie tekstów.
W książce przedstawiono obecne we współczesnej prasie analityczne konstrukcje leksykalne, które mają syntetyczne odpowiedniki. Praca ma charakter analityczno-materiałowy, zbiera dotychczasową wiedzę na temat tytułowego zjawiska. Autorka poddała obserwacji materiał pochodzący z wybranych periodyków polskich o zróżnicowanej tematyce i przeznaczonych dla różnego kręgu odbiorców. Treści teoretyczne łączą się z analizą zgromadzonych przykładów pod względem strukturalnym, semantycznym i pragmatycznym. Publikacja przynosi odpowiedź na pytania, z jakich komponentów zbudowane są analityzmy leksykalne mające jednoelementowe odpowiedniki, jakie relacje znaczeniowe zachodzą między omawianymi jednostkami, jakie kompetencje nadawczo-odbiorcze są wymagane do właściwego odczytywania peryfraz i ich ekwiwalentów oraz jakie funkcje przypisywane są konstrukcjom analitycznym i syntetycznym we współczesnych periodykach.
Monografia zawiera opis operatorów pytajnych występujących w historii polszczyzny, z uwzględnieniem ich zasobu, funkcji i genezy. Wprowadzenie krótko przedstawia aparat pojęciowy (m.in. terminy operator pytajny, zaimek pytajny, partykuła pytajna), a także relację zaimków pytajnych do równokształtnych zaimków względnych. Zasadnicza część analityczna składa się z dwóch rozdziałów: o operatorach pytań uzupełnienia oraz o operatorach pytań rozstrzygnięcia. Wewnętrzna typologia operatorów pytań uzupełnienia jest oparta na klasyfikacji części zdania, co ułatwia wykazanie podobieństw i różnic w sposobach pytania o różne składniki zdania. Przeprowadzony opis ukazuje zarówno ciągłość elementów językowych (co dotyczy podstawowego zasobu operatorów pytań uzupełnienia), jak i ich zmienność i zanik.
Studia z leksykografii historycznej
Wydawca: Universitas
wysyłka: 48h
28,79
-31%
42,00 zł
Książka Studia z leksykografii historycznej (wydanie 2 rozszerzone) zawiera zbiór szkiców o dawnych słownikach języka polskiego. Obejmuje ona przede wszystkim studia materiałowe nad historycznymi dykcjonarzami w ujęciu porównawczym, także z uwzględnieniem danych statystycznych. W monografii Czytelnik odnajdzie również pogłębione refleksje o charakterze metaleksykograficznym, odnoszące się do kwestii szczegółowych, które do tej pory nie budziły większego zainteresowania historyków języka polskiego. Studium gromadzi informacje o dziełach mniej znanych, które nie zostały przez lingwistów kompleksowo opisane (Volckmar, Troc, Bandtkie, Osiński), dotyczące w dużej mierze relacji między dawnymi dziełami polskiej leksykografii – zarówno w aspekcie zawartości leksykalnej tych zbiorów, jak i charakteru ich makro- oraz mikrostruktury. Rozdział 1 Uwagi o kilku historycznych słownikach języka polskiego. Słownik jako źródło badań językoznawczych Rozdział 2 Słownik Michała Abrahama Troca jako źródło badań językoznawczych. Kontekst historyczno-kulturowy Rozdział 3 O tzw. seksualizmach w historycznych słownikach języka polskiego Rozdział 4 Zasób leksykalny słownika Michała Abrahama Troca w świetle statystyki – na marginesie kwalifikatorów Rozdział 5 Kwalifikatory w słowniku Jerzego Samuela Bandtkiego – rodzaje, funkcje, frekwencja Rozdział 6 Regionalizmy leksykalne w Bogactwach mowy polskiej Osińskiego Rozdział 7 Z zagadnień słowotwórstwa w dykcjonarzu łaja Volckmara z 1596 r. Rozdział 8 O chronologii zbieżności formalnej nazw narzędzi nazw wykonawców czynności Bibliografia Indeks nazwisk
Wykształcić widza
Wydawca: Universitas
wysyłka: 48h
26,77
-31%
39,00 zł
Jak bardzo nasza cywilizacja zmieni się pod wpływem nieustannego i dynamicznego rozwoju cyfrowych środków komunikacji masowej? Naukowcy i filozofowie formułują najróżniejsze przewidywania, wśród których nie brak wizji ścisłego zintegrowania człowieka z wytworami najnowszych technologii. Z drugiej strony – wyrazisty nurt dyskursu humanistycznego, wywodzący się z psychoanalizy i fenomenologii, obwieszcza trwałość, hegemonię, a nawet dalszą ekspansję „starego medium” – filmu, pojmowanego jako paradygmat estetyczny i komunikacyjny. Jego dominującą pozycję w kulturze potwierdza łatwość, z jaką film dostosował się do środowiska cyfrowego, czy choćby coraz lepsza kondycja kin, w których widzów wcale nie ubywa. Czy w sytuacji trwałego triumfu języka kinematograficznego, pojmowanego jako wiodąca forma komunikacji masowej, systemy edukacyjne mogą ignorować potrzebę wychowywania odbiorców przekazów audiowizualnych, rezygnować z idei kształtowania kompetencji świadomego i krytycznego widza? Tezą prezentowanej rozprawy jest przeświadczenie o konieczności systemowego przygotowania młodych ludzi do odbioru audiowizualnych tekstów kultury, wykorzystujących język „ruchomych obrazów”. Książka skierowana jest przede wszystkim do nauczycieli języka ojczystego, którzy – z racji literackiego i językowego wykształcenia – są najlepiej predestynowani do włączenia filmu w obszar edukacyjnych działań i refleksji. Do nich przede wszystkim – choć nie wyłącznie – kieruje autor rozważania o współczesnej pozycji języka filmowego pośród wielu języków kultury, o statusie i miejscu filmu w doświadczeniu współczesnego człowieka, w końcu o sposobach szkolnej (ale przecież nie tylko) analizy i interpretacji dzieła filmowego czy – po prostu – o odmianach edukacyjnych rozmów o filmie.
Książka jest skierowana do badaczy przekładu, studentów i osób zainteresowanych teorią przekładu literackiego, twórczym przekładem, pojęciem znaczenia, semiotyką, translatoryką, problematycznością pojęcia ekwiwalencji, pojęciem refrakcji, teorią dzieła literackiego Romana Ingardena oraz procesem odczytywania i tłumaczenia dzieła literackiego.
Książka Jacka Karpińskiego porusza problem struktury fraz nominalnych w języku niderlandzkim i polskim. Autor dokonuje analizy konfrontatywnej 1200 niderlandzkich i 1200 polskich nominalnych grup wyrazowych występujących w różnorodnych formularzach i poszukuje możliwości zastosowania jej wyników w dydaktyce języka niderlandzkiego i polskiego jako obcego. Publikacja w języku niderlandzkim. Jacek Karpiński wniósł interesujący i przejrzysty wkład w dwie ważne dziedziny, z jednej strony w badania składni polskich i niderlandzkich grup nominalnych, a z drugiej strony w dydaktykę języków obcych, dzięki czemu obie te dziedziny zyskują. prof. Johannes van der Horst [Książka] Jacka Karpińskiego (…) stanowi znakomity przykład udanego przełożenia naukowego opisu elementów autentycznej rzeczywistości językowej, zaczerpniętych z wewnętrznie spójnej grupy tekstów, jakimi są formularze urzędowe różnego typu i przeznaczenia na pewne postulaty o charakterze praktycznym. prof. dr hab. Iwona Bartoszewicz Het boek Syntaxis van de nominale woordgroepen in Nederlandse en Poolse formulieren van Jacek Karpiński behandelt een onderwerp uit de confrontatieve syntaxis: de syntactische structuur van nominale woordgroepen in het Nederlands en in het Pools. Op basis van de analyse van 1200 Nederlandse en 1200 Poolse nominale woordgroepen uit verschillende formulieren wordt er naar de toepassing van de resultaten gezocht in de didactiek van het Pools en van het Nederlands als vreemde taal. Jacek Karpiński heeft voor twee belangrijke domeinen, enerzijds de syntaxis van de Poolse en de Nederlandse nominale groep, en anderzijds de didactiek van het vreemde-talen onderwijs op een interessante en heldere manier bijeengebracht, waardoor op beide terreinen winst geboekt wordt. prof. Johannes van der Horst
Autorka podjęła problem kształtowania się komunikacji, w tym językowej, u dzieci z uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Zasadniczym celem było scharakteryzowanie procesu kształtowania się komunikacji, a przede wszystkim systemowych zachowań językowych u dzieci w warunkach, jakie stwarza nieprawidłowe funkcjonowanie mózgu. Autorka starała się, aby zastosowane w badaniu próby eksperymentalne ukazywały – we wzajemnym powiązaniu – funkcjonowanie poszczególnych podsystemów języka. Dlatego też sprawdzała struktury językowe o różnym stopniu organizacji: wypowiedzi, zdania, wyrazy, a także pojedyncze dźwięki mowy – głoski. Zebrany materiał językowy został szczegółowo pokazany w tabelach (wraz z przykładami wypowiedzi dzieci zapisany fonetycznie za pomocą preferowanej wciąż w logopedii transkrypcji słowiańskiej), następnie przeanalizowany ilościowo i jakościowo. To cenna część omawianej publikacji, uczy niedoświadczonych logopedów, jak można i należy, interpretować różne zjawiska językowe rejestrowane w wypowiedziach badanych osób.
Alternatywność w poezji i dramacie
Wydawca: Universitas
wysyłka: 48h
16,09
-15%
19,01 zł
Alternatywność jest pojęciem szeroko wykorzystywanym w teoriach światów tekstowych i przestrzeni mentalnych. Badacze tych zagadnień analizują przede wszystkim negację. Pojęcie alternatywności ma zastosowanie zwłaszcza do takich konstrukcji, w których pojawia się nie jeden, lecz dwa pakiety treści pojęciowej – negacja jest tu więc doskonałym przykładem, gdyż profiluje alternatywę, dwie sytuacje, z których jedna, negatywna, jest opisana, a druga, pozytywna, implikowana. Najnowsze badania nad negacją prowadzone w ramach nauk kognitywnych, językoznawstwa i stylistyki dotyczą zagadnień statusu i roli tego typu znaczeń oraz ich specyficznej funkcji w dyskursie. W większości dostępnych prac przyjęto wcześniejsze założenie, zgodnie z którym negacja ma zasadniczo charakter binarny: X i nie-X to jedyne pojawiające się w dyskursie możliwości. Celem niniejszego tekstu jest jednak wykazanie, że alternatywność, w tym negację, da się wykorzystywać w dyskursie, zwłaszcza literackim, do ustanawiania wielu punktów widzenia i kierowania nimi. W rezultacie alternatywność może służyć przede wszystkim do wyrażania stanowiska, a nie do przedstawiania przeciwnych wersji budowanej w tekście rzeczywistości. Analizy pokażą również, że w literaturze alternatywność realizuje się za pomocą różnych typów konstrukcji.
Poszukiwanie najskuteczniejszych metod porozumiewania się jest dziś związane z uwzględnieniem bardzo szerokiej perspektywy zagadnień nie tylko językoznawczych, ale i psycholingwistycznych, socjologicznych, kulturowych, zagadnień funkcjonowania jednostek w przestrzeni językowo-kulturowej, nieuchronnie prowadząc do pytania o tożsamość językową – zarówno indywidualną, jak i grupową, narodową. W tym właśnie kontekście warto rozpatrywać zagadnienia współzależności kultury, języka i narodu, a także ich szczególnej roli w budowaniu własnej tożsamości. Celem dwutomowej monografii jest stworzenie nowego forum wymiany myśli, doświadczeń, wyników badań pomiędzy naukowcami, ale także środowiskami pozaakademickimi w praktyce zajmującymi się zagadnieniami języka, kultury, tożsamości. Lista zagadnień poruszonych w tomach obejmuje takie obszary, jak: – wzajemne relacje języka i kultury – artefakty, praktyki, pamięć i język, – językowe determinanty sposobów konstruowania modelu świata, – porozumiewanie się i samookreślenie, – język ojczysty a osobowość, – kultura – język – dialog kultur, – sposoby interpretowania rzeczywistości przez ludzi mówiących różnymi językami, – problemy tożsamości językowej mniejszości narodowych, – tożsamość kulturowa i językowa jako wynik zachowania dziedzictwa przodków, – język a etniczna, religijna, historyczna, terytorialna identyfikacja jednostki, – znaczenie znajomości języka obcego w kształtowaniu własnej tożsamości, – kompetencja kulturowa w nauce języków obcych, – kulturowe konteksty motywacji nauki języków obcych.
Praca wpisuje się w szeroko zakrojone badania w obrębie glottodydaktyki polonistycznej i jest odpowiedzią na zachodzące współcześnie zmiany w kształceniu językowym. Jej wartość merytoryczna jest bezdyskusyjna. Eksploracje glottodydaktyczne zyskały szerszą perspektywę badawczą poprzez próbę odnalezienia miejsc wspólnych z dydaktyką przekładu. W zebranych tu artykułach pojawiają się nie tylko niezwykle istotne pytania o współczesne perspektywy rozwoju dydaktyki nauczania języka polskiego jako obcego, ale także wiele zagadnień związanych z pragmatycznymi aspektami kształcenia językowego i możliwościami optymalizacji procesu nauczania języków obcych, co we współczesnych badaniach glottodydaktycznych jest wartością szczególnie utylitarną i pożyteczną. Z recenzji dr hab. Anny Majkiewicz, prof. AM
Publikacja poświęcona formom adresatywnym w polskim i francuskim dyskursie polityczno-medialnym. Autorki ukazują różnorodne funkcje, jakie pełnią zwroty do odbiorcy w publicznych interakcjach między politykami. Analizując przykłady zaczerpnięte z debat przedwyborczych i dyskusji politycznych toczonych w ciągu ostatnich dziesięciu lat w polskich i francuskich mediach, pokazują, że w polemicznej wymianie zdań te z pozoru drugoplanowe jednostki języka mogą stać się skutecznym środkiem retorycznym. Służą nie tylko wskazywaniu adresata wypowiedzi, ale także ustalaniu i regulowaniu dystansu między partnerami dyskursu, ustanawianiu stosunków władzy, kreowaniu wizerunku własnego i przeciwnika czy wreszcie deprecjacji kobiet polityków.
1
/
2
/
3
/
4
/
5
... 30
Idź do strony:
Liczba wyświetlanych pozycji:
Uwaga!!!
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
TAK
NIE
Oczekiwanie na odpowiedź
Dodano produkt do koszyka
Kontynuuj zakupy
Przejdź do koszyka